در ابتدا با تعریفی از سیم شروع می کنیم.
در حوزه برق و الکتریسیته برای انتقال جریان الکتریکی از مکانی به مکانی دیگر از سیم استفاده میشود.
ساختمان سیم ها از دو قسمت هادی و عایق تشکیل شده اند. هادی سیم ها عموما از جنس مس و یا آلومینیوم است ولی از فلز مس به دلیل داشتن حجم کم و هدایت بهتر (نسبت به دیگر فلزات) بیشتر استفاده می شود. عایق سیم ها از موادی پلاستیکی است که آن را به صورت لایهای روی هادی روکش میکنند جنس این پلاستیکها پلی اتیلن است. پلی اتیلن یک پلیمر کریستالی است با ساختاری پارافینی که با روشهای گوناگون پلیمریزاسیون تهیه می شود و با درجات متفاوتی از نظر وزن مولکولی و چگالی در دسترس است.
سیم مفتولی یا خشک: سیم مفتولی به صورت یک سیم مسی یک رشته است که به سیم خشک نیز معروف بوده، عکس مقابل سیم خشک را مشاهده می کنید.
سیمهای نیمه افشان: از لحاظ ساختاری و کاربردی سیمهای نیمه افشان همانند سیمهای خشک استفاده می شوند با این تفاوت که سیمهای نیمه افشان انعطاف پذیری بهتری دارند و در مکانهایی که احتیاج به پیچ و خم و زاویهپذیری است، استفاده می شوند.
سیمهای افشان: سیمهای افشان از تعداد زیادی رشتههای نازک از جنس مس (یا آلومینیوم) ساخته می شوند. اصطلاحا به آنها سیم نرم نیز گفته می شود. بیشترین کاربرد سیمهای افشان در صنعت ساختمان است. انعطاف پذیری بیشتری نسبت به سیمهای خشک دارند.
واحد اندازهگیری سیم و کابلها براساس میلی متر مربع است. (square milimeter)
با کنار هم قرار گرفتن چند سیم و نگهداری آن ها توسط روکش پلاستیکی (ژاکت) کابل پدید می آید.
در عکس زیر نمونه یک کابل آنتن (کواکسیال) را مشاهده می کنید. سیمها ساختار سادهای دارند یعنی یک رشته سیم+ یک روکش عایق، اما کابلها معمولا بیشتر از یک عایق یا چند رشته سیم تشکیل شده اند.
از لحاظ ساختاری کابلهای مخابراتی با کابلهای صنعتی برق فشار قوی و فشار ضعیف تفاوت دارند اما به طور کلی می توان کابلها را به دو قسمت اصلی هادی و عایق تقسیم بندی کرد. با توجه به کاربرد آنها جنس، شکل، سطح مقطع، تعداد هادیها و عایقها متفاوت هستند. این تفاوتها موجب تقسیم بندی کابلها میگردد.
برای شناسایی کابلها از حروفی استفاده میشود که روی کابلها نوشته شدهاست. متن زیر به برخی از این حروف که طبق استاندارد آلمان V.D.E می باشد اشاره می کند.
